عادت خواهیم کرد . حتی وقتی زلزله همه چیز را با خاک یکسان کند دوباره بر آن بناها سقف خواهیم ساخت و با داری و نداری عادت خواهیم کرد. خدا کند در این عادت بی تفاوت نشویم که این کمال تهی شدن است می شویم خالی تر از هر چیز و هیچ گاه پر نخواهیم شد.حتی بزرگترین اتفاق هم ما را تکان نمی دهد اینجاست که روئین تن بودن تمام لذتهای کوچک را از ما خواهد گرفت و تنها خواهیم ماند.